گفت :چشمها را باید شست      شستم ولی...........

گفت :جور دیگر باید دید       دیدم ولی............

گفت :زیر باران باید رفت      رفتم ولی...........

او نه چشمهای خیس و شسته ام را       

نه نگاه دیگرم را  هیچکدام را ندید         

فقط در زیر باران با طعنه ای خندید        

و گفت:

دیوانه ی باران ندیده

      آخر از عشق تو ساکن در  کلیسا میشوم  

                              میکشم دست از مسلمانی یهودا میشوم

     انقدر در کشتی عشقت نشینم روز و شب

                                                            یا به ساحل میرسم یا غرق دریا میشوم

گر با غم عشق سازگار آید دل         

                                       بر مرکب آرزو سوار آید دل

گر دل نبود کجا رجز خواند عشق

                                      گر عشق نباشد به چه کا آید دل

دانی که به دیدار تو چونم تشنه

                                    هرلحظه بدیدنت فزونم تشنه

من تشنه آن دو چشم مخمور تو ام

                                    عالم همه زین سبب به خونم تشنه

 پدر جان ، نگاه مهربان و صداي دلنشينت هميشه مرحم دل من در اين غربت است ، بدان كه براي من بهتريني

      فانوس من شکسته 

              عمریه بغض سنگین راه گلومو بسته

از شب به شب رسیدم   

       از کوچه ها  به بن بست

             آی آدمای سرخوش  جایی برای من هست؟؟

خــــــــــــــــــــــالــــــــــــــه جـــــــــــــــــون تولدت مبارک

هفت آسمون پر از گلای یاس و میـخک                     با صد تا دریا عشق و اشتیاق و پولک

یه قلب عاشق با یه حس بیقرار کوچک                     فقط میخوام بهت بگم تولدت مبــــــارک

مــــــــــــــــــــــــادر عزیزم روزت مبارک

مهرباني و لطافت مادر را بارها ياد کرده ايم و ستوده ايم، ولي من، لحظه هاي ناب خشم و قهر او را نيز مي ستايم؛ لحظاتي که پايم در راه مي لغزيد و سوي بيراهه مي رفتم؛ لحظاتي که دست به خطا مي بردم و از سر جهل راه عصيان پيش مي گرفتم. نه به کلام او دل مي سپردم و نه به نگاه زنهار زده اش وقعي مي نهادم. سر در جيب جهالت فرو کرده، راه خود مي رفتم و او چون کوهي سترگ، راه بر من مي بست. چون رودي خروشان مي خروشيد، آن گونه که خود را خردتر از آن مي ديدم که نافرماني کنم و چه زود پرده جهالتم دريده مي شد و چشم دلم گشوده، و مي ديدم که با آن خشم لبريز از مهرباني اش، چگونه راه مرا بر پرتگاه خطا بسته است و آن گاه، فروتنانه به سپاسش مي نشستم.

عشق یعنی صبر در هنگام خشم             عشق یعنی جای سیلی رو چشم

عشق یعنی قلب چون   آیینه ای             جای میخ در  به روی سینه ای

عشق   یعنی   انتظار    منتظر             سینه ای مجروح از مسمار در

عشق یعنی گریه های   حیدری            دختری   دنبال نعش     مادری

عشق یعنی طالعت جان آفرین              رد خون  سینه بر  روی  زمین

بر حاشیه ی برگ شقایق بنویسید   گل، تاب فشار در و دیوار ندارد

دهه ی فاطمیه را به تمام شیعه های سراسر دنیا تسلیت میگم

اسرار خدا لایق هر بی سر و پا نیست 

                                          هر بی سر و پا لایق اسرار خدا نیست

   در دیده به جای خواب آب است مرا

  زیرا :  که به دیدنت شتاب است مرا

  گویند :    بخواب تا به خوابش بینی

ای بی خبران چه جای خواب است مرا

عاشق زارت شوم من نيستم چون ديگران بازيگر بازيگران اول به دام آرم

 تو را وانگه گرفتارت شوم

رفتی اما چه بگوییم هیهات تو ندانی که من آنروز غروب زیر آن دره آرام

 وعبوس به چه حالی بودم

خیلی سخته یه غریبه به دلت یه وقت بشینه

بعد به اون بگی که چشمات نمیخواد اونو ببینه

خیلی سخته با غریبه توی پاییز اشنا شی 

اما وقتی که بهار شد یه روزی ازش جدا شی

کاش میشد در قاب زندگی      لحظه های اینده را تفسیر کرد           

کاش میشد عمر از دست رفته را      چون نوار زندگی تفسیر کرد        

 اشنا بودم و بیگانه خطابم کردی

 گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

از تو دلگیرم

باز تو را دیدم و گفتم بی تو میمیرم

در را گشودم روی او دیدم غم است در میزند

ای دوستان بی وفا از غم بیاموزید وفا

غم با این همه بیگانگی

هر شب به من سر میزند

که هر کس ان را در قلبش نگه میدارد

برای همین است که هر وقت بخواهی   عشقت را ازکسی پس بگیری

باید قلبش را بشکنی